ظرف و ظرفیت

ظرف و ظرفیت

  • نویسنده: محسن کامیاب نژاد
  • 0 بازدید
  • امتیاز: (0 نفر)

شنیدم و معتقد هم شدم که هر کسی به اندازه ظرفش دریافتی خواهد داشت. قطعا هر چقد ظرفمون بزرگتر باشه، بیشتر میگیریم. اصلا هم لازم نیست نگران باشیم که یه وقت تموم بشه یا اینکه اگه من زیاد بگیرم از سهم دیگری  کاسته میشه. پس تا جایی که می تونیم باید ظرفیت ظرفمون رو ببریم بالا. اصلا هم کار ساده ای نیست. در واقع اصل قضیه همین جاست که بتونیم گنجایش ظرفمون رو یا همون ظرفیتمون رو افزایش بدیم تا بیشتر جا بگیره و بقیش دیگه بر اساس طبیعت ماجرا روبراه خواهد بود. این که کم بمون میرسه مشکل از کوچیک بودن ظرفمونه نه کمبود از منبع! بهانه ای که خیلیا میگیریم! احتمالا یه روزی می فهمیم که اشتباه می کردیم که وقت برداشتن از منبع تموم شده و از اون بالا ظرف کوچیک و کم ظرفیتمون رو میبینیم کنار اون منبع لایتناهی و حسرت ...

وقتی یه بچه با باباش میره مغازه و باباش هم رو فاز خوشی باشه، بچش دست رو هر چی بذاره باباهه پولشو میده! آخه بچه جان حالا که اینجوره یه چیز درست و حسابی بردار، پولشو که تو نمی خواد بدی!

پس همه چیز به همین بالا بردن ظرفیت و بزرگ کردن ظرفمون برمی گرده. حالا اینکه چی کار کنیم که ظرفمون بزرگتر بشه، خیلی کاراست. یکیش صبره. صبر کردن در مقابل همه چیز. یکیش درکه. درک کردن همه چیز. درک کردن یک حیوون یا درک کردن یک گیاه یا حتی درک کردن یک انسان. درک کردن با تمام چیزهایی که هست، نه کم و نه بیش.

اینقدر در مورد ظرفیت ظرف گفتم. قضیه خیلی جالبتر میشه اگه بدونیم همه اون چیزی که داده میشه علاوه بر اینکه به اندازه ظرف هست، به جنس ظرف هم بستگی داره و از جنس ظرف هم هست. این خاصیت بخشش محض هست.

بگذریم! ناخودآگاه سعی کردم در لفافه و در پوشش حرف بزنم! 

به اشتراک بگذارید:

درباره نویسنده

  • محسن کامیاب نژاد

    توسعه وب و موبایل

نظرات کاربران

دیدگاه خود را ثبت کنید: